Ebru Piroglu Durgut

Premium bir el yapımı soya mumu aldınız veya kendiniz döktünüz. İlk günler her şey harika, yüzey pürüzsüz. Ancak bir süre sonra mumun üzerinde, özellikle cam kenarlarına yakın yerlerde veya üst yüzeyde beyaz, puslu, adeta buzlanma ya da kristalleşme benzeri bir görünüm oluşmaya başladı. İlk refleks genellikle bir panik anıdır: "Mumum bozuldu mu? Küflendi mi? Yoksa kalitesiz bir hammadde mi kullandım?" Sakin olun. Mum dünyasında laboratuvar disipliniyle hareket eden zanaatkarlar bu görüntüyü...

Mum üreticilerinin ve hobi olarak bu işe gönül verenlerin laboratuvarda en çok karşılaştığı çıkmazlardan biri şudur: Elinizde yeni, geometrik şekilli harika bir silikon kalıp veya farklı bir cam kavanoz var. Peki, bu kalıbı tam doldurmak için erime kabına kaç gram wax koymalısınız? Ne kadar esans eklemelisiniz? Birçok insan bu aşamada "göz kararı" ilerler. Erime kabına rastgele wax doldurulur, eritilir ve kalıba dökülür. Sonuç genellikle iki senaryodan biridir: Ya wax eksik kalır ve mumunuz...

Silikon, plastik veya metal... Şekilli mumlar yapmak için hangi kalıbı kullanırsanız kullanın, o heyecanlı anı çok iyi bilirsiniz: Mumun soğuma süresi bitmiştir ve sıra kalıptan çıkarma anına gelmiştir. Kalıbı yavaşça esnetirsiniz ve o da ne? Mumun bir kısmı kalıbın kenarlarına yapışıp kopar, yüzeyinde garip beyaz çizgiler veya pürüzler vardır. Peki, yan masadaki diğer kalıp tereyağından kıl çeker gibi kusursuzca çıkarken, bu kalıp size neden düşman gibi davranıyor? Cevap ne kullandığınız...